katten zijn net kinderen

Ken je dat ?  Je neemt een dag verlof, hebt vanalles en nog wat gepland en dan midden in de nacht wordt er eentje heel erg ziek.  Bij de meeste mensen is dat dan een kind.  Bij mij is dat, wegens gebrek aan kinderen, een kat.

Midden in de nacht hoorde ik een vreemd lawaai, zo vreemd dat ik besloot om toch maar eens te gaan kijken.  Fientje Poezenpluis zat daar als een hoopje ellende te staren naar haar maaltijd die ze enkele minuten geleden verorberd had.   Na een knuffel en een aaitje ging ze in haar mandje liggen maar ook daar vond ze haar draai niet.  Ze reutelde en had duidelijk moeite om adem te halen.  Enkele uren later was het opnieuw prijs.  Uiteindelijk had ze elk etensbakje geprobeerd maar niets bleef binnen.

Nu is het geen sinecure om met Fientje naar de Poezendokter te gaan.  Fientje haat Poezendokters en er is behoorlijk wat mankracht nodig om haar op de behandeltafel te houden.  Ik houd mij dan wijselijk wat afzijdig want ook al is ze mijn kleine Fienie, ze heeft gigantische klauwen en heel scherpe tanden.

Vandaag echter was er geen ontkomen aan : de dierenarts kwam aan huis en ik moest mijn kleine grijze Fienie zelf vasthouden tijdens het onderzoek.  Ook al was ze heel erg boos en gromde ze vervaarlijk, toch viel ze niet naar me uit.  Ze probeerde wel om de Poezendokter ervan langs te geven 🙂

Blijkt het arme beestje een verkoudheid te hebben !  Spuitje tegen de misselijkheid en spuitje tegen de slijmen en zoefffffffffffffffffff weg was Fientje.

Ik had verwacht dat ze nu dagen boos op mij zou zijn maar zoals altijd zijn poezenbeesten onvoorspelbaar.  Na een dik kwartier mocht ik haar al terug aaien en een uurtje later riep ze mij vanuit het berghok (wat haar heiligdom is) omdat ze het liefste wilde dat ik bij haar op een dikke laag fleece kwam liggen om te slapen.

Intussen heeft ze al terug gegeten, snurkt ze op een normale manier (want snurken kan ze als de beste) en krijg ik terug kopjes.

Maar ongerust dat ik was !!!  Zeker toen Mammie Inneke zo om het uur even langs Fientje’s mandje ging en haar een knuffel gaf.  Dat doet ze nooit.

Enfin, vannacht hebben we goed geslapen.  Rond 2 uur liet Fientje even weten dat ze wakker was en een knuffel wel kon apprecieren. Want zo is ze dan ook wel.  Ze leeft volgens de kattenklok en de mensenklok kan haar geen barst schelen.  Behalve als het is om een bakje eten te krijgen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: