angst.
vluchtreflex.
medeleven met de nabestaanden.
ontzettend veel verdriet om alle slachtoffers, alle jonge levens die met een schok tot stilstand kwamen.
de begeleiders en chauffeurs die uit het leven gerukt werden.
Wreed en onrechtvaardig. Zo voelde het nieuws vanochtend.
Ik kan me gewoon niet inbeelden hoe de kinderen die deze gruwel overleefden zich nu moeten voelen. De angst om wat er gebeurd is. De pijn van hun verwondingen. En het gemis van geliefden om hen te troosten nu ze het zo hard nodig hebben.
Uiteraard leef ik ook mee met de ouders, broertjes en zusjes en andere familieleden van de slachtoffers. Ook voor hen was de voorbije nacht een afgrijselijke ervaring.
Maar die kindjes in het ziekenhuis. Die gaan dat nooit meer vergeten. Die gaan al deze ellende nog talloze keren herbeleven. Midden in de nacht. In hun dromen. Als er niet direct iemand bij hen is om hen te troosten.
Vreselijk.
Er zijn geen woorden voor. Alleen maar stilte.
mijn diepste medeleven voor alle slachtoffers, hun familie en vrienden. Heel veel sterkte en moed.
