Ik zag ze met twee door weer en wind lopen. De kou trotseren. Op jacht gaan. Over de afsluiting springen. Aan de keukenraam komen kijken.
En elke keer kon ik mij inhouden. “Nee, je gaat ze géén eten geven. Nee, ze krijgen al genoeg van de buurvrouw.”
Maar sinds vorige week, zijn ze niet meer met twee. Er is er nog maar eentje. Zielig alleen.
Nu zit er nog maar één zwarte poes aan het keukenraam te bedelen. Geen idee waar zijn vriendje is. Heeft iemand hem in huis genomen ? Is hij gesneuveld ? Wie zal het zeggen ?
En wat met buurvrouw die zich indertijd over de twee achtergelaten zwarte poezen ontfermd heeft ? Plots zet zij geen etensbakjes meer buiten. Van de ene dag op de andere doet zij de deur van haar schuurtje dicht zodat er geen warm plekje meer is om te overnachten.
En toen kon ik het niet meer aanzien. Ik heb “Zwarte Poes” geadopteerd. “Zwarte Poes” krijgt voortaan een bakje kattenbrokken bij ons op het terras. Ik moet de achterdeur nog maar opendoen en “Poes, poes” zeggen en dan springt hij al door de afsluiting en komt aangelopen (daar kan Fientje Poezenpluis dus nog iets van leren, want die blijft Oostindisch doof als je haar roept). Dan krijgt hij zijn bakje brokjes en begint te smullen dat het een lust is.
“Zwarte Poes” ziet er heel erg gezond uit voor een buitenpoes. Hij heeft een glanzende zwarte vacht, mooie heldere ogen en nergens letsels van nachtelijke gevechten. Hij laat zich ook heel gewillig aaien en loopt overal met je mee.
Eén ding mag Zwarte Poes echter niet, hoe graag hij het ook zou willen. Binnen in huis is het domein van Fientje Poezenpluis. Daar ben ik heel erg streng op. Ook mag Zwarte Poes niet tegen mijn kleren aanlopen en was ik meteen in de garage mijn handen vooraleer ik binnenga. Ik ben namelijk als de dood dat Zwarte Poes één of andere enge ziekte zou hebben, die hij kan overdragen aan Fientje. Langs de andere kant weet ik ook wel dat je sommige enge ziektes niet kan voorkomen, hoe erg je ook je best doet. Poppetje kreeg ook FIP en zij mocht nooit buiten (een uitzondering te na gelaten toen ze nog erg klein was), zij kwam nooit in contact met andere katten en kreeg de beste verzorging die je je kan indenken.
Enfin, ik heb nu dus twee katten. Een binnenkat en een buitenkat. En straks als alles goed gaat, komt er nog een binnenkat bij. Een mooi lief Silver Shaded Brits korthaarkitten. Geen langhaartje deze keer (Poppetjes worden namelijk niet meer gemaakt), maar wel een halfbroertje of zusje van kleine Poppie.
Poppetje
Posted by Brenda on februari 9, 2010 at 2:37 pm
Vind ik superlief van je Ann, dat je dit sukkeltje eten geeft, hopelijk word ie niet verliefd op Fientje zegt Witse;-)
Veel geluk met je nieuwe bolletje wol, spannende tijden hé..
Posted by Brenda on februari 12, 2010 at 10:25 am
hoe is het nu met dat katje Ann?
Posted by Tina on februari 14, 2010 at 11:56 am
ik sluit me aan bij Brenda, en ik vind het ook fantastisch dat je dat doet!
Posted by a-woman on februari 16, 2010 at 6:29 pm
Super dat je dat doet!
Ik heb zelf twee binnen/buiten katten, die helemaal ingeënd zijn tegen vanalles.
Daarnaast heb ik ook nog een buitenkatje. Ik ben nog altijd aan het overwegen om hem ook eens mee naar de dierenarts te nemen, maar ik ben nog niet helemaal zeker van dat hij wel enkel bij mij komt snoepen van brokjes. Misschien heeft hij toch nog een thuis en zou hij 2 maal alle inentingen krijgen…