Is rekeningen betalen tegenwoordig not done ?

Dat is een vraag die ik mij nu al een hele tijd stel.  Zeker omdat Machoman een eigen zaak heeft en de mensen tegenwoordig denken dat de uiterste betaaldatum een versieringske is om de faktuur vol te krijgen.

Als ik mijn rekening van het water of de telefoon niet betaal (omdat de fakteur die bij de geburen in de bus gestoken heeft en die mensen persé 4 weken op congé moeten gaan), krijg ik me daar nen dreigbrief waarvan ge achterover valt en niet anders durft dan naar de telefoonmaatschappij te bellen om u te excuseren voor de onnozelheid van de fakteur en de congé van uw geburen en omdat ge de brievenbus van uw geburen niet elken dag openbreekt om te zien of er per toeval niets voor u in beland is.

Enfin, als Machoman een klant nog maar opbelt om te vragen of zij een vervallen faktuur willen betalen, doen die alsof dat dat een grove onbeschaamdheid is om geld te vragen voor het door u geleverde werk !  Zij zitten wel ferm in een schoon huis en waarschijnlijk zitten ze nog boven op hun geld  ook nog.

Elke dag hebben zij het genot van die schoon dressing waar al hun dure kleren netjes op een rijtje in hangen.  En toch niet betalen he !

Weten zij dan niet dat niet betalen betekent dat die dressing eigenlijk nog niet van hen is maar nog altijd eigendom van Machoman ?

Wil dat dan eigenlijk zeggen dat ik mijn kleren in hun dressing mag gaan hangen tot de faktuur volledig betaald is ?

O ja, speciaal voor Tina : de poes met het leibandje …

zelfs met leiband aan is ze nog een gevaar voor de "wilde" dieren

hoho, zie ik daar een reuzefladderaar in de lucht ?

 

Dus beste Tina, het beest heeft een leibandje maar dat betekent nog niet dat er geen ongelukken kunnen gebeuren : zoals daar zijn

- rapkes efkes in een boomke klimmen en een babymereltje uit de nest plukken

- tien keer rond de tafelpoot draaien en dan bijna gewurgd zijn

- op de afsluiting kruipen en er langs de andere kant afvallen en dan moeten vaststellen dat uwe leiband juist niet lang genoeg is om op de grond te geraken zodat uw vrouwke in paniek een schaar moet gaan zoeken en u moet komen losknippen (exit leiband)

Fientje Poezenpluis en het dak

Omdat Fientje Poezenpluis een luxekat is en eigenlijk niet zomaar buiten mag lopen, wegens snel meegepakt en dan op ebay verkocht , hebben we een tussenoplossing gevonden.

Als het weer het toelaat, gaat het venster boven open en kan Fientje op het lichtjes schuine dak van de garage.  Voor Poppetje Hermelyn is dat méér dan voldoende.  Zij waagt zich zelfs niet verder dan het midden van het dak en komt dan op een drafje teruggelopen naar de veilige vensterbank.

Fientje Poezenpluis daarentegen is een echte avonturier.  Na enkele dagen al ging ze op het uiterste randje van het garagedak liggen want nét daar kon ze dat zwarte katerbeest van de buren perfect in de gaten houden.  Eén keer is ze zelfs van het garagedak afgesprongen om het katerbeest een lesje te leren maar dat moet haar niet goed bekomen zijn want sindsdien heeft ze de sprong niet meer gewaagd.

Wat niet wil zeggen dat ze haar helfhaftige toeren opgegeven heeft. Nee nee.  Steeds verder en verder is ze gegaan.  Eerst een klein stukje op het hoge hoofddak, dan helemaal tot op de nok  en vorige week zag ik haar parmantig een dutje doen boven op de deksteen van de schouw !

Daarstraks was het ook weer een gezeur om buiten te mogen dus zet ik de raam open.  Na een half uur hoor ik een verdacht lawaai op het dak.  Dat is nogal wel eens gebeurd maar als ik dan ga kijken, zit Fientje boven op een dakraam of in de goot heel onschuldig naar mij te kijken.

Vandaag dus niet : geen Fientje meer op het dak maar een verbouwereerd Fientje in de tuin.  Die met een trillend staartje naar het vrouwtje komt gelopen en zich gewillig laat oppakken om binnen te zetten.

Eerste checkup doet vermoeden dat ze er niet veel aan overgehouden heeft behalve dan een reuzenhonger want ze is gelijk de kom met poezenbrokken beginnen opschrokken.

U vliegt toch ook ?

Lisa is op vakantie bij haar tante die voor een tweetal weken een vakantieverblijf in Italië gehuurd heeft.  Leuk zegt u nu.  Inderdaad : heel leuk eens je ter plaatse bent !

De ellende begon al bij het vertrek.  Machoman heeft Lisa netjes naar de luchthaven in Eindhoven gebracht.  Onderweg krijgen ze telefoon : de treinen in Italië staken en Lisa kan niet zoals gepland met de trein van Pisa naar het vakantieverblijf dat 250 km van de luchthaven ligt.  Tenzij ze een peperdure taxi neemt want een bus blijkt geen optie te zijn.  Dus wat doet neefje : die springt in zijn auto en rijdt 250 km heen en weer om Lisa ter plekke te krijgen.

Vandaag hoort Lisa terug thuis te komen.  Vanmorgen om 4 u is ze al vertrokken om de eerste trein te halen.  Ze was netjes op tijd.  Alleen was de trein niet op tijd en duurde het veel langer dan voorzien om haar eerste afstapplaats te bereiken.  Resultaat : aansluiting gemist en wachten op een volgende trein naar bestemming nummer 2.  Alleen was er de eerste uren geen rechtstreekse trein naar bestemming nummer 2 en moest Lisa via een omweg naar bestemming nummer 2.  Twee keer overstappen en weer wat vertragingen later komt Lisa op bestemming nummer 2.  Jihaa, joepiejee aansluiting naar Pisa Stad gemist.  Dus weeral wachten op de eerstkomende trein die uiteraard weer met vertraging komt opdagen.  En u raadt het al : in Pisa Stad mist ze de aansluiting met Pisa Luchthaven.  Doch geen paniek : de volgende trein vertrekt binnen 3 minuten en staat al te wachten op het perron.  Lisa heeft 15 minuten in een stilstaande trein gezeten waarna er uiteindelijk toch koers gezet werd naar Pisa Luchthaven.

Joepie nog op tijd voor de vlucht want het is 9 u 45 en de vlucht vertrekt (met vertraging uiteraard) om 10u 07.  Jahaaa dat had je gedacht dus.  Omdat Lisa zich niet 1,5 u voor vertrek aan de incheckbalie heeft aangemeld, heeft de vliegtuigmaatschappij haar ticket geannuleerd en mag ze het vliegtuig niet meer op !  Daar sta je dan met je ticket in de hand, je spreekt geen woord Italiaans en de mensen achter de balie blijken geen Engels te verstaan (enfin zo doen ze toch want voor zover ik weet is Engels een vrij gangbare taal in het luchthavenwezen).  Komt daar nog bij dat ze een boete moet betalen van 50 EUR omdat ze zich toch nog aangeboden heeft !  Begrijpen wie begrijpen kan : boete betalen maar niet meer meemogen …

Gelukkig merken enkele behulpzame Vlamingen een in paniek telefonerende Lisa op en gaan ze mee de incheckbalie barrikaderen.  Lisa mag haar ticket “omruilen”.  Omruilen in Italië betekent : extra 110 EUR betalen om een nieuw ticket te printen en extra 50 EUR betalen om zich naderhand te “mogen” inchecken !

Terwijl ik dit schrijf, staat Lisa aan te schuiven aan de incheckbalie, en hopen we met ons allen dat ze nu op het vliegtuig geraakt.

Een vlucht die, u gelooft het of niet, intussen al meer dan een uur later gaat vertrekken dan voorzien.

Met een beetje geluk en een hoop vertraging komt Lisa vandaag in Charleroi (ipv in Eindhoven) aan en kan ze straks nagenieten van “het plezier van te reizen”.

En ik die dacht dat al die programma’s op tv over luchthaven gefaked waren …  Of zou er achter het hoekje een cameraploeg gestaan hebben om heel deze klucht te filmen en in het najaar op RAI UNO te vertonen ???

Gepast of ongepast ?

“Je moet altijd beleefd zijn tegen gehandicapten en geen ruzie met hen maken want ocharme die mensen zien toch af” zei mijn grootmoeder vroeger.  En ja, het is heel erg om gehandicapt te zijn.  Uiteraard weet ik dat het erg is om gehandicapt te zijn want de onzichtbare sticker “meer dan 66 % arbeidsongeschikt dus gehandicapt voor deze wereld” kleeft ook op mij.

Maar om één of andere reden buit ik dat niet uit.  Ben ik te trots om dat te laten zien en om dat te vertellen en al helemaal wil ik geen medelijden of enig ander voordeel opdoen met de staat waarin mijn lichaam verkeert.

Toch heb ik vandaag nog maar weer eens mogen ondervinden dat andere mensen daar hélemààl geen moeite mee hebben en zich schaamteloos in hun gehandicaptzijn wentelen als excuus voor van alles en nog wat.

“Ik betaal de laatste faktuur niet want u bent onbeleefd en heeft geen respect/medelijden met mij” schrijft een man mij wanneer ik hem vraag wanneer hij nu eindelijk het openstaand saldo gaat betalen.  Tot vandaag had ik het grootste respect voor de man die van kindsaf door het leven strompelde nadat hij door kinderpolio getroffen was.  Ik dacht “wow, knap hoe die man alles opgebouwd heeft : een eigen (groot) eigen huis, een (grote) eigen wagen, alle luxe en voorzieningen waar ikzelf maar van kan dromen zoals een sauna en jacuzzi (oooh wat zou dat fijn zijn voor mijn pijnlijke spieren). 

En nu verdwijnt mijn respect als sneeuw voor de zon.  Want nu begin ik te twijfelen of de fundamenten van hetgeen hij opgebouwd heeft niet vals zijn, niet bestaan uit ongegeneerd misbruik maken van zijn gehandicapt zijn.

En ik ben boos op mezelf.  Ontzettend boos want ik durf er niet tegen ingaan tegen zijn commentaren.  Bang dat hij het van de daken gaat roepen en ONS ten schande gaat maken omdat wij hem, ocharme, nog iets durven aanrekenen waarvan hijzelf vindt dat hij het maar moet krijgen.

Schandelijk en Schaamteloos vind ik het. Schandalig en Schrijnend.   En nog veel meer maar zulke lelijke woorden krijg ik niet over mijn lippen.

En dan vraag ik mij af : “zou ik ooit ook zo laag vallen en mijn lichamelijke onkunde gebruiken om mensen af te zetten ?” 

Damn, ik ben woest, woedend, …

Ik ga in bad – het venijn moet er maar uitweken want ik ben te laf om meneer D. op zijn plaats te zetten.  De SUKKELAAR !

Hello world!

Altijd gedacht dat ik niet meer zou verhuizen … en nu doe ik het toch. Niet met dozen en verhuiswagens maar deze keer verhuis ik virtueel.

Ik verhuis mijn blogje ! Van skynetblogs waar ik mij bubbels ergerde aan de traagheid naar wordpress.com waar men mij snelheid en flexibiliteit belooft.

Wel we zijn benieuwd wat het gaat geven.  Oh ja – voor wie wat in de voorgeschiedenis wil gaan spitten : mijn vorige blogje is te vinden op http://annliesbet.skynetblogs.be.

Voilà, ik ga virtueel uitpakken, alles in de virtuele laatjes en kastjes leggen en morgen zetten we ons eerste échte schrijfsel online.